Klik hier voor meer foto's uit de historie van DWV op de foto-site van John Beckman.
De foto's zijn geleverd door Oud DWVer Dennis Gebbink.
De rijke gescheidenis van D.W.V.
Op deze pagina kunt U rustig de rijke geschiedenis van DWV doornemen. DWV is een van de grootste en bekendste amateurverenigingen van Amsterdam en daar is natuurlijk heel wat over te schrijven. In 6 hoofdstukken wandelt U door de geschiedenis van DWV heen; van de oprichting tot aan het heden.
Veel plezier!
De oprichting
Een aantal jongens uit het destijds zelfstandige Nieuwendam zijn verantwoordelijk voor de oprichting van DWV. Al in 1910 voetbalden zij op een grote zandvlakte tussen de huidige Meeuwenlaan en Adelaarsweg. Zij gaven hun elftal de naam Nieuwendammer Voetbal Club en traden in het veld (in dit geval op het verharde zand) tegen alle voetbalelftallen die zich maar aanboden. Tot 1912 speelden zij zo hun wedstrijden.
Op 12 mei 1912 was het dan zo ver: de jongens - leeftijd tussen 15 en 18 jaar - richtten een echte voetbalclub op en men koos voor de naam D.W.V.; te weten DOOR WILSKRACHT VERKREGEN. Plaats van handeling: de achtertuin van uitspanning Hoek aan de Nieuwendammerdijk 4, waar nu bakkerij Willes is gevestigd. DWV telde op dat moment 17 leden. Het speelveld (een weiland) was gelegen aan de rand van de Buikslotermeerpolder - ter hoogte van de huidige kruising Waddenweg/Waddendijk - en werd voor f. 150,-- per jaar gehuurd van scheepsbouwer Gijs de Vries Lentsch. Het eerste seizoen, waarin DWV uitkwam in de 2e klasse van de Noordhollandse Voetbal Bond, verliep meteen boven verwachting; DWV pakte in de competitie van 1913/1914 meteen het kampioenschap! Een beslissingswedstrijd voor promotie naar de 1e klasse ging verloren, maar omdat de 1e klasse werd uitgebreid promoveerde DWV alsnog. In het tweede seizoen behaalde DWV een verdienstelijke derde plaats. Men had inmiddels voor een nieuw speelveld gekozen en met man en macht hadden spelers en supporters een nieuw veld met een echt kleedlokaal te voorschijn getoverd uit een onbegaanbaar terrein met greppels en kuilen.
De periode 1916-1934
Watersnood 1916, grote vernieler van het nieuwe speelveld.
De watersnoodramp van 1916 had noodlottige gevolgen voor het jonge DWV. Het pas aangelegde voetbalveld in de Buikslotermeer verdween in de golven. Ook het complete kleedlokaal ging verloren. Voor de derde maal moest er een nieuw veld aangelegd worden. Men kreeg daarbij hulp van het bedrijfsleven, nl. de Amsterdamse Droogdok Mij, die oude dokluiken beschikbaar stelde. Op kunstige wijze werden deze luiken gebruikt voor een voortreffelijke drainering; een geweldig idee van Siem Sinkeldam. De competitie werd toch nog uitgespeeld en DWV eindigde op de ranglijst als tweede, achter het 2e elftal van ZFC. In 1921 wordt ongeslagen het algehele kampioenschap van de Noordhollandse Voetbal Bond bereikt en volgt promotie naar de derde klasse van de (Koninklijke) Nederlandse Voetbal Bond. Inmiddels zijn ook de keuzeheren overtuigd geraakt van de DWV-kwaliteiten. Liefst zes spelers worden in het vertegenwoordigende Noord-Hollands elftal opgesteld: Karel van Nek, Jan Mol, Rijk Roele, Gerie Kooge, Tjeerd de Boorder en Teun Donker. Door de uitbreiding van Amsterdam-Noord - DWV was inmiddels een Amsterdamse sport vereniging geworden - en het stimulerend werk van DWV's voorzitter Johan Potgiesser (leraar lichamelijke opvoeding) melden zich vele nieuwe jeugdleden. Nog steeds in de derde klas spelend wordt in 1934 voor de zevende keer een nieuw veld gevonden, ter hoogte van de tegenwoordige Loenermark bij Nieuwe Leeuwarderweg.
De periode 1934 – 1948
Opnieuw is het een voorzitter die voor de nodige impulsen zorgt, de oud-machinist op de grote vaart en landman Baart van Braam. Hij neemt het initiatief tot de bouw van een nieuw clubhuis en een prachtige overdekte tribune. Ook op het sportieve vlak is Van Braam zijn tijd ver vooruit. Met steun van een aantal kapitaalkrachtige donateurs contracteert hij een Engelse trainer. Fred Pagnam een vroegere speler van Arsenal en het Engelse elftal komt tegen een 'directeurssalaris' van vijfenzestig gulden per week naar Amsterdam-Noord en hij introduceert bij DWV, als eerste club in Nederland, het W-systeem van Arsenal. Een variant op het later zo populaire stopperspilsysteem. Successen blijven niet uit. Drie keer in successie wordt het kampioenschap van
de derde klasse behaald, waarna eindelijk - na opnieuw een serie moordende promotiewedstrijden - DWV op 9 mei 1937 tweede klasser wordt. Onder leiding van Pagnams opvolger Chris O'Neill - oud-prof van Durham County - wordt de kampioenscyclus voortgezet. Op de drempel van de eerste klas wordt echter in het Hilversumse sportpark met 2-1 verloren van DOS uit Utrecht. Ook de van Millwall afkomstige Len Graham lukt het niet DWV naar het hoogste voetbalniveau te brengen.Tijdens de tweede wereldoorlog en de eerste jaren daarna blijven de geel-zwarten met wisselend succes in de tweede klasse spelen.
In de oorlogsjaren, 1940 -1945 ging het dagelijks leven zo goed en zo kwaad als mogelijk gewoon door.
Wel was er een veel grotere schaarste aan allerlei goederen, ook de eerste levensbehoeften.
Om de schaarste zo goed mogelijk te verdelen, kregen gezinnen bonnen, op vertoon waarvan brood, vlees, groenten, boter en zo kon worden gekocht. Maar ook bijvoorbeeld voetbalshirts, voetbalschoenen en voetballen - met vetersluiting dat wel - waren op de bon.
In dat kader past bovenstaande brief die het bestuur van Vriendenschaar in oktober 1943 van het Amsterdamse DWV ontving, voorafgaande aan de wedstrijd die DWV in Culemborg zou gaan spelen.
Een dergelijke brief is heden ten dage ondenkbaar.
Hoewel... in de jaren zeventig van de vorige eeuw was er een oliecrisis en ging de benzine enige tijd toch weer op de bon. Zeg nooit 'nooit'.
De periode 1947 – 1961
In het seizoen 1947-1948 zal DWV furore maken als 'cupfighter'. Tijdens een zinderende finale in het Olympisch Stadion (zaterdagavond 19 juni 1948) speelt DWV met 0-0 gelijk tegen Wageningen. Door het beter benutten van strafschoppen kan de Oostelijke eerste klasser uit handen van KNVB-voorzitter Karel Lotsy de prestigieuze KNVB-beker (heet nu Amstel-cup) in ontvangst nemen. Het daarop volgend seizoen heeft de oud-Volewijcker Henk Smit zijn oud-Ajax collega Coen Delsen als trainer afgelost. Geassisteerd door de 'mental trainer' Frans Reder (een oud-eerste elftalspeler) zorgt DWV op 25 maart 1949 in de Amsterdamse Olympische piste opnieuw voor een spetterende voetbalshow. Ruim 45.000 toeschouwers zien DWV met 2-0 winnen van stadgenoot De Spartaan (zie foto rechts). Het kampioenschap van de tweede klasse is bereikt.....helaas zet in de promotiecompetitie het Rotterdamse Sparta DWV de voet dwars. Een jaar later is het echter RAAK! DWV bereikt - na opnieuw een zenuwslopende beslissingswedstrijd tegen Zeeburgia - het Nederlandse voetbalwalhalla: DE EERSTE KLASSE! Na één competitie met clubs als ADO, SVV, Haarlem daalt DWV weer af naar de tweede klasse. Een illusie armer geworden... Als in 1954 het betaalde voetbal zijn intrede doet besluit de algemene ledenvergadering bijna unaniem - alleen de eerste en tweede elftalspelers zijn voor betaling - amateur te blijven. Door sanering en invoering der betaalde sector wordt DWV ingedeeld in de eerste klasse amateurs. Het seizoen 1959-1960 staat opnieuw in het teken van degradatie. Na een prima seizoenstart, DWV wint ondermeer de felbegeerde AROL-beker bij het Amsterdamse AFC, zakken de Noord-Amsterdammers opnieuw af naar de tweede klasse. Maar nu bij de amateurs..... In 1961 neemt de algemene ledenvergadering opnieuw een belangrijk besluit. Door de uitbreiding van Amsterdam-Noord moet DWV zijn velden opnieuw verlaten. In plaats van het met De Volewijckers gezamenlijk bespelen van een Noord-Amsterdams 'stadion' kiezen de leden voor zelfstandigheid: sportpark Elzenhagen. Ook nu nog steeds het voetbalbastion van DWV.
De periode 1962 -1978
Aan het vijftigjarig bestaan van DWV wordt een zodanig tintje gegeven dat de gehele Nederlandse sportpers zich op de club stort.
Op 4 april 1962 speelt DWV een ere-wedstrijd in het Olympisch Stadion tegen ere-divisie club De Volewijckers met als gastspeler de legendarische STANLEY MATTHEWS. Het nog steeds in de tweede klas spelende DWV verliest - onder leiding van de bekende scheidsrechter Leo Horn - weliswaar met 4-2 maar haar naam is overal in het land gevestigd. Op zaterdag 13 augustus 1966 opent Amsterdams' burgemeester G. van Hall het nieuwe DWV-clubhuis en is de verhuizing naar sportpark Elzenhagen voltooid. Inmiddels groeit DWV uit naar een omni-vereniging met ruim zestienhonderd leden verdeeld over de afdelingen schaken, klaverjassen, biljarten, tafeltennis, hand-, volley- en basketbal. Ondanks de aanwezigheid van diverse (later) gerenommeerde trainers (Pim van der Meent, Paul Fanger, Henk Wullems) lukt het niet de belangrijkste en grootste DWV-tak (voetbal) op een hoger plan te brengen. Dit gaat veranderen als de oud-Ajacied Ger van Mourik in 1972 trainer wordt en in zijn spoor diverse nieuwe spelers naar DWV komen.
In het seizoen 1973-'74 promoveert DWV - vanwege de instelling der hoofdklasse is er sprake van een versterkte promotieregeling - naar de eerste klasse. In april 1976 volgt het kampioenschap en promotie naar de hoofdklasse. Het eerste seizoen is het opnieuw bingo! Met een uitblinkende doelman Jaap Bloem, werd zelfs in het Nederlands amateurelftal gekozen, wordt op zondag 8 mei 1977 met 1-0 van Unitas gewonnen en is DWV kampioen van de hoofdklasse! In de strijd om het kampioenschap van Nederland eindigen de Noord-Amsterdammers als tweede achter Rheden. In het najaar van 1977 doet DWV mee aan de strijd om de KNVB-beker. Na eerst met 1-2 in Tilburg de profs van Willem II te hebben verslagen, wordt op 20 november in de verlenging met 0-1 van RODA JC verloren. Ruim vijfduizend toeschouwers, inclusief een cameraploeg van Studio Sport, omzoomden het DWV-sportpark. Aan het eind van de competitie wordt de districtsbeker gewonnen. De zegereeks wordt voortgezet door op 18 juni 1978 in Zeist algeheel Nederlands bekerkampioen bij de amateurs te worden.
De periode 1978-heden
In het seizoen 1981-'82 wordt Van Mourik - na negen jaar trainerschap - opgevolgd door Henny Schipper.
Op voetbalgebied speelt DWV nog immer in de hoofdklasse......de aktieve schaakafdeling haalt op 17 september 1980 een stunt uit door de vermaarde oud-wereldkampioen dr. Max Euwe uit te nodigen simultaan te spelen tegen de schaakjeugd.In 1983 schrijft DWV weer historie in het KNVB-bekertoernooi. Na een 1-0 overwinning op ere-divisieclub FC Den Bosch komt op 11 december stadgenoot Ajax naar Elzenhagen. Op een licht besneeuwd veld zien 7000 toeschouwers een dapper DWV met 6-0 strijdend ten onder gaan. Het 75-jarig bestaan van de club krijgt een extra feestelijk tintje doordat het eerste elftal op 30 april 1987 door een 0-4 overwinning op Elinkwijk de kampioensvlag van de hoofdklasse kan hijsen. Helaas lukt het niet algeheel kampioen van Nederland te worden. Een laatste belangrijk wapenfeit wordt op 10 juni 1990 in de DWV-geschiedenis bijgeschreven. In Assen wordt DWV opnieuw algeheel Nederlands bekerkampioen bij de amateurs. Na 23 seizoenen in de Hoofdklasse A is DWV na een periode van enkele jaren in de 1e Klasse weer teruggekeerd op het hoogste amateurniveau na een felbevochten kampioenschap in het seizoen 2003/2004 en neemt het de vijfde plaats in op de ranglijst aller tijden in de Hoofdklasse.
In het seizoen 2008/2009 is DWV gedegradeerd naar de 1e klasse. De doelstelling is om zo snel mogelijk weer terug te keren naar de Hoofdklasse. Mede door de oprichting van een Topklasse, die start in het seizoen 2010/2011 zijn er meer promotieplaatsen te verdienen in het seizoen 2009/2010.
Onlangs bestond D.W.V. ruim 90 jaar. In het kader van dit 90-jarig bestaan is een fantastisch jubileumboek uitgegeven, dat beschouwd mag worden als het standaardwerk van de vereniging. Het boek is nog steeds verkrijgbaar. Voor verdere informatie omtrent dit boek kunt u contact opnemen met Adri Bertels.